belemmerende overtuigingen

Belemmerende overtuigingen loslaten – zijn ze wel van jou?

Belemmerende overtuigingen – wie heeft ze niet? We zitten allemaal in een botsautootje en botsen continu tegen onze eigen en andermans overtuigingen aan. (In deze metafoor zijn de opstaande randen van het speelveld jouw eigen overtuigingen, denk ik.) In het bewustwordingsspel Ontdek Jouw Pad ben ik mijn meest belemmerende overtuiging eens gaan onderzoeken. En dat leverde een heerlijk bevrijdend inzicht op.

Voor het eerst in mijn leven heb ik een opstelling gemaakt. En meteen zelfs twee (dus vanaf nu ben ik expert, dat begrijp je). Visueel maken hoe iets voelt of heeft gevoeld, kan echt een boel blootleggen en verklaren, I tell ya. In de tweede opstelling ging het over vroeger. Daar stond mijn bangerige ik vrijwel vastgeplakt aan mijn moeder. Zij stond recht voor me terwijl ik langs haar heen probeerde te kijken. Toen was de opdracht om mijn (valse) overtuiging – die ik eerder in het spel had vastgesteld – in deze opstelling erbij te leggen.

Disclaimer: ik heb natuurlijk niet maar één zo’n gezellige overtuiging, dat zou veel te makkelijk zijn. Ik heb voor het gemak maar even gekozen voor de meest algemene (en meest belemmerende in het bereiken van mijn verlangen en het verbinden met mijn talent).

Mijn belemmerende overtuiging

Het klinkt ongeveer zo: ‘Ik ben niet goed genoeg. Ik ben het niet waard. Ik heb niet genoeg talent. Ik kan het toch niet (goed genoeg)’. Fun! Ik vrees voor velen zo’n bekende overtuiging dat je er ongemakkelijk van wordt. Deze overtuiging legde ik op gevoel recht achter mijn moeder. Niet aan mij vast, maar aan haar. En dat heel kleine gebaar, maakte ineens zoveel duidelijk.

Hij is niet van mij

Het is niet mijn (valse) overtuiging! Daarmee zoefde er meteen een donker wolkje van boven mijn hoofd weg. Als ik er niet mee geboren ben, dan zit het dus blijkbaar niet onherstelbaar verweven in mijn vezels, maar is het als een sticker op me geplakt. En dat betekent dat ik hem er dus af kan trekken as I please. De overtuiging heeft mij niet langer in zijn macht!

We handelen allemaal vanuit onze overtuigingen

Daarna kwam er nóg een inzicht in mijn gezicht gevlogen (serieus, het is bijna een blauwe plek geworden). Mijn moeder handelde vanuit deze overtuiging. Continu. Haar enorme onzekerheid leidde tot haar verstikkende jaloezie. En haar prestatiegerichtheid en eeuwige ontevredenheid met wat ik was of deed (‘Dat kan beter! Een 8 is nog geen 10.’) kwam waarschijnlijk voort uit dat ze beter wilde voor mij. Niet doorhebbende dat door zich telkens te richten op wat ik allemaal (nog) niet goed deed, ze precies die nare overtuiging aan me overdroeg. But she tried. En dat voelt fijn.

Tijd om los te laten

Ik ben vrij om me los te koppelen van deze belemmerende overtuiging. Stiekem wist ik wel dat ik deze had overgenomen en niet op een dag zelf had uitgekozen. Maar nu voel ik het ook. Het heeft me zoveel vrijheid gebracht te weten én te voelen dat die nare overtuiging niet in mijn DNA zit, maar gewoon als een zeer goed plakkende sticker op mijn hart is geplakt. (Ik ren even naar de winkel voor wat stickeroplosser van HG!)

Kun jij je voorstellen dat de overtuiging waar jij het meest mee worstelt niet van jou is? Kun je voelen hoe het zou voelen als die overtuiging niet van jou blijkt te zijn? Hoe zeker weet je eigenlijk dat hij van jou is? Speel eens met deze vragen; wie weet ervaar jij binnenkort ook de vrijheid die ik nu voel.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *