boos op jezelf

Boos op jezelf zijn – hoe zelfcompassie kan helpen

Boos op jezelf zijn. Dat is slecht voor je. Dit zou geen verrassing moeten zijn – en dat is het waarschijnlijk ook niet. Toch duw ik je graag, heel liefdevol, nog een keertje extra met je neus in dit feitje.

Waarom word je boos op jezelf? Eigenlijk is het vrij belachelijk. Boos zijn op iemand is niet goed voor je (geluk, gemoedsrust, productiviteit). En wanneer iemand boos is op jou, zorgt dat voor minstens zoveel slechte mojo. Toch ben ik op geen enkel vlak zo inventief als bij het bedenken van redenen om boos op mezelf te zijn. Go me!

Hello neerwaartse spiraal, it’s me!

Steeds vaker ben ik boos op mezelf omdat ik niet genoeg voor mezelf opkom (grenzen aangeven, ruimte claimen en innemen – wat is het, hoe werkt het en can you teach me very much please help me). Dan heb je door het niet (zo goed) aangeven van jouw behoeften – zou je zeggen – al genoeg shit op je bordje, en gooi je er zelf nog een bergje bovenop. Een bergje dat als geen ander kan zorgen voor een spiraal die volledig de verkeerde kant op gaat. De onderkant welteverstaan. Beneden. Die ene kuil in.

Dan kun je ook nog boos worden om het feit dat je boos op jezelf bent. Why not? Nu je toch bezig bent.

Ik begon gisteravond, toen er een blogpost uit geperst moest worden die er niet uit geperst wilde worden, te geloven dat ik het gewoon niet meer kan. Ja, dat hoor je goed. Na een jaar (zo leuk om te zeggen! Een jaar!) bloggen zou ik het in één week tijd verleerd zijn.

Met vrijwel alles kan ik mezelf wijsmaken dat ik het acuut niet meer kan en dat de skill in kwestie ook nooit meer terugkomt. En er bestaat weinig waar ik meer de weg van kwijtraak dan iets niet kunnen, want: eigenwaarde (die nog een boel zon, water en liefde nodig heeft om te groeien & bloeien). Wat nou als ik iets, of zelfs datgene waar ik me mee identificeer, niet meer kan? Dan kan ik mezelf net zo goed aan de weg zetten op donderdagavond na half tien – bij al het andere huisvuil.

De uitknop

Nu ben ik al druk aan het werken aan mijn eigenwaarde minder van mijn prestaties af te laten hangen. Maar wat doe ik aan die boosheid? Is er een uitknop? Waar zit dat ding en waar ligt het plakband om die voor altijd ingedrukt te houden?

Ja, er is een uitknop. En die is lullig, maar werkt als een tierelier: besluiten ermee te stoppen. Je gedachten een andere kant op sturen. Zo ver mogelijk van de oorzaken en gevolgen van je boosheid vandaan. Aangezien dat me gisteravond even niet binnen afzienbare tijd lukte, vroeg ik mijn vriend om wat hulp. Dat geluk heb ik: er loopt hier een knuffelgeruststellievewoordenmachine door het huis waar ik dagelijks gebruik van mag maken.

Zelfcompassietijd

Ook na de kalmerende knuffels was ik mezelf nog volop verwijten aan het maken. Ik moest mezelf de welbekende compassie schenken om dit patroon te doorbreken. ‘Dit is vervelend. Je voelt je rot. Dat is rot.’ Die ene seconde kan het verschil maken. Maar dit moet je wel besluiten. Ook als het moeilijk is. Ook als je energievoorraad -10 is.

Er is op zo’n moment – laten we wel wezen – niets dat je tegen jezelf kunt zeggen wat je zult geloven. Niets positiefs in elk geval. Dingen in de richting van ‘ik kan het wel’, ‘het valt wel mee’ en ‘het komt wel goed’ klinken te belachelijk voor woorden. Hoe kun je denken dat het meevalt!? Het is een wereldramp. Misschien is dit wel het begin van het einde. Logica speelt geen enkele rol meer.

‘Wat rot voor je’

Met deze simpele zin, die verder nergens over oordeelt en alleen laat weten dat je het vervelend voor jezelf vindt dat je je zo naar voelt, onderbreek je even al het gevecht in jezelf. Het is een soort wapenstilstand. En zodra de soldaatjes in je hoofd hun geweren neerleggen, kun jij dat ook doen.

Heb je jezelf eenmaal stil weten te zetten? Super! Kijk dan eens of je iets voor jezelf kunt doen dat jou helpt wanneer je verdrietig bent. Behandel jezelf niet alsof je boos bent, behandel jezelf alsof je verdrietig bent. Het voelt direct anders.

Oh en vergeet je jezelf niet een hele bak schouderklopjes te geven wanneer het je lukt om jezelf stil te zetten? Dat maakt het voor een volgende keer een stuk aantrekkelijker. En je kunt natuurlijk altijd ook een knuffelmachine in huis halen. Helpt ook.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *