zelftwijfel

Grenzen aangeven: zo ga je om met zelftwijfel

Eindelijk ben je je grenzen (beter) aan het aangeven. Je probeert jezelf los te koppelen van het gevoel continu de boeman te zijn en dit gaat steeds beter. Maar dan slaat de zelftwijfel toe. Mensen reageren vervelend op jouw ‘tot hier en niet verder’. Hoe houd je jezelf dan staande?

Allereerst lief persoon: je bent niet zomaar boos. Het lijkt soms misschien uit de lucht te komen vallen, maar dat is puur omdat je te veel (onbewust) hebt opgekropt. Er zijn al heel vaak (lichtelijk) kwetsende dingen gezegd of gebeurd en die heb je telkens aan de kant geschoven. Al deze momentjes zijn zich gaan opstapelen als een Jenga-toren en de toren is zojuist omgevallen.

Het komt mensen nooit goed uit

Zeker wanneer mensen vervelend reageren op de nieuwe jij (je weet wel, de jij die voor zichzelf opkomt) heeft zelftwijfel je gauw te pakken. En helaas reageren mensen vrij vaak niet uitermate lief en begripvol. Ze zijn dit niet van je gewend en vooral: het komt ze niet goed uit. Nu moeten ze je ineens serieus gaan nemen en respecteren en zo. Straks moeten ze hun gedrag nog een beetje gaan aanpassen ook. Ja hallo, daar hebben ze geen zin in!

Het gevoel de aanstellerige boevrouw te zijn

Een vriendin vroeg me na het lezen van mijn vorige artikel over de boeman zijn wat ik doe met het gevoel dat ik de aanstellerige boevrouw ben. ‘Het voelt zo vervelend en ik ga al snel betwijfelen of mijn mening wel terecht was!’ You are not alone, my sweet friend! Maar in hetzelfde berichtje gaf ze zichzelf ook al antwoord: ‘Het is gewoon lastig, want als je voor jezelf opkomt voelt dat als een overwinning, maar de ander gaat vaak juist moeilijk doen. Wat misschien wel een bevestiging voor jezelf is.’

Het raakt de kern van het probleem

Exact! Dat moeilijk doen van een ander is eigenlijk een bevestiging voor jezelf dat jij op de goede weg zit. Je gaf eerder je grenzen niet (goed genoeg) aan, omdat het niveau van je eigenwaarde dit op dat moment niet toeliet. Om grenzen te kunnen stellen, moet je het gevoel hebben dat waard te zijn. Nu lukt het je om je grenzen beter te bewaken en dan reageert je omgeving er ineens zo afkeurend op. Er komen mensen langs die ‘je probleem niet zien’ of op een andere wijze vinden dat je je aanstelt. Bewust of onbewust, direct of indirect, zeggen ze: ‘Ho eens even, zoveel ben je nou ook weer niet waard!’ Uhm, wat!?

Het wordt steeds makkelijker

Juist door je grenzen aan te geven en erbij te blijven, bouw je steeds meer eigenwaarde en zelfvertrouwen op. In de loop der tijd wordt het beetje bij beetje makkelijker om de reactie van de ander te laten waar hij thuishoort. Hoe meer je eigenwaarde groeit, des te minder deze opmerkingen je in de war zullen brengen (wat dus heel veel tijd en doorzettingsvermogen kost – voordat je eigenwaarde genoeg gegroeid is, moet je je eerst nog door een shitload aan twijfels worstelen). Dit soort reacties kan daarna nog steeds twijfel oproepen, maar dan richting de ander. Je weet dat jij het waard bent, dus ga je je afvragen of die persoon jouw tijd en energie eigenlijk wel waard is.

De zelftwijfel verwelkomen

Nog een stapje verder gaat het verwelkomen van de zelftwijfel en het dankbaar zijn. Weet je namelijk wat dit gevoel betekent? Dat je beter voor jezelf bent opgekomen dan je omgeving van je gewend is. De twijfels zijn ook niet door en door slecht: ze voorkomen dat je eventueel te ver doorslaat in dit proces; ze eisen van je dat je goed blijft nadenken over wat je belangrijk vindt. Zelftwijfel betekent dat je moeilijke stappen hebt gezet. Wees trots op de twijfels. Laat ze er (even) zijn en besef wat ze werkelijk betekenen: vooruitgang!

Ga zo door!

Laat je alsjeblieft niet tegenhouden door de zelftwijfel! Je wordt er een leuker mens van als je je grenzen goed aangeeft en je omringt jezelf met fijnere mensen (want wie er niet mee kan dealen, verdwijnt vanzelf – of soms wat minder vanzelf). En vergeet deze niet: ‘Fake it till you make it.’ Geef je grenzen aan alsof je al die zelfverzekerde persoon bent die zijn of haar eigenwaarde niet in twijfel trekt, en die eigenwaarde volgt vanzelf.

Je bent het waard. Ik blijf het zeggen. Jij. Bent. Het. Waard.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *