goede bedoelingen

Het gevaar van goede bedoelingen

Nu bestaat er zoiets als een intentie. De achterliggende bedoeling van een bepaalde actie. En je hebt de emotionele reactie die een bepaalde actie bij jou oproept. En die twee dingen staan blijkbaar volledig los van elkaar. If you didn’t know, now you know, you’re welcome.

Tja, ik blijk er dus nogal een handje van te hebben om andermans intentie te laten bepalen hoe ik me ergens over mag voelen. Want diegene bedoelde het heus niet verkeerd! Deze niet zo logische logica speelt vooral op bij mensen waar ik close mee ben, maar in lichtere mate ook bij klinkklare vreemdelingen.

Ik mag niet boos worden

Zo weet ik heel goed dat de automobilist die me net bijna met fiets en al tegen het asfalt platdrukte niet als beweegreden had: ‘Zo, ik ga dat meisje eens even zo hard laten schrikken dat ze haar leven voorbij ziet flitsen als een compilatie in een slechte romantische komedie. En precies op het moment dat ze in gedachten aan haar afscheidsbrieven begint, trap ik toch nog net op tijd op de rem.’ Nee, dat ging vast niet door zijn/haar hoofd. Dus mag ik ook niet echt boos worden.

Niemand doet je met opzet pijn

Dit maakt het leven soms best ingewikkeld. Want mensen hebben bijna nooit een volledig bewust en door en door slechte bedoeling. Vrijwel niemand – seriemoordenaars en andervormige psychopaten daargelaten – doet je met opzet pijn, geeft je met opzet het gevoel dat je er niet bij hoort, of maakt met je met opzet onzeker.

Goede bedoelingen: gevoelens uit

Deze onhandige eigenschap van me vindt zijn wortels natuurlijk weer eens in mijn kindertijd. Mijn moeder kon zich om de meest onlogische en onverwachte redenen ineens gekwetst voelen. Zo kwam het dat ik altijd bezig was haar goede (of op zijn minst niet heel verkeerde) intenties uit te leggen aan vriendinnetjes die hiervan schrokken. Geregeld legde mijn moeder me uit dat haar goede bedoelingen betekenden dat ik het haar niet kwalijk kon nemen. Zo werkt de wereld dus. Als iemand zuivere intenties heeft, mag je je niet meer gekwetst voelen.

Het verband tussen intentie en reactie

Zo heb ik interessante – bijzondere, aparte, zeer speciale – verbanden gelegd die niet alleen ingewikkeld en onhandig zijn, maar ook gewoon onbestaand. Je hebt de intentie, die heeft iets te maken met de handeling. Je hebt de handeling, die heeft iets van doen met jouw emotionele reactie. Abacadabra en de intentie staat in verband met de handeling. Ik heb niet aan Zweinstein gestudeerd, dat blijkt wel.

Je mag je nog steeds rot voelen

Tegenwoordig probeer ik die niet zo heel erg handige verbindingen door te knippen, scheuren en soms hakken. Ik mag me rot voelen over een gebeurtenis en me er nog steeds bewust van zijn dat er geen verkeerde bedoelingen achter schuilgingen. Dat betekent zelfs dat ik, wanneer dat nodig is, iemand mag aanspreken op zijn of haar gedrag en mag uitleggen wat dat met mij heeft gedaan. Pff, dit wordt nog even heel hard oefenen.

Goede bedoelingen zijn echt niet alles

Maar weet je, je zou het ook niet accepteren als iemand zou zeggen: ‘Hé, ik heb die persoon per ongeluk vermoord, maar het was niet mijn bedoeling – mijn intentie was helemaal zuiver.’ Dan zou je diegene – hoop ik – niet een schouderklopje geven, maar toch eerst om wat meer uitleg vragen. Toch? Toch? Doe dat dan ook in minder overdreven gevallen. Je hoeft niet direct in de aanval te schieten en met beschuldigingen te gaan smijten alsof het pepernoten zijn, maar om wat nadere toelichting vragen mag altijd.

En onthoud wat Carlos Ruiz Zafón ons geleerd heeft: ‘De weg naar de hel is geplaveid met goede bedoelingen’. Intentie is echt niet alles.

 

2 antwoorden
  1. Justine
    Justine zegt:

    Ik lees dat je tot ontzettend veel persoonlijke inzichten komt en ik ben vooral ook heel nieuwsgierig hoe je op dit moment met bepaalde situaties omgaat. Bewust zijn is al een stap vooruit, pas je het nu ook regelmatig toe je leven of ben je bewust van de situaties zonder erop in te spelen?

    Beantwoorden
    • Shirley
      Shirley zegt:

      Bedankt voor je interessante vraag!
      Het grootste deel van de tijd pas ik de inzichten ook daadwerkelijk toe. Natuurlijk zijn er altijd onderwerpen die lastig blijven, en als ik erg moe ben vlieg ik soms toch nog in een automatisme. Dat is ook het moeilijkste aan persoonlijke ontwikkeling: bewustwording is belangrijk, maar met alleen dat kom je er niet. Het kost energie om elke dag bewust te kiezen voor ‘de nieuwe weg’, maar het levert geweldig mooie resultaten op.
      Op dit moment ben ik aan het brainstormen over een podcast waarin ik meer diepgang wil brengen in bestaande blogposts en ga kijken naar alles wat er na de bewustwording komt. 🙂

      Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *