meer balans in je leven

Meer balans in je leven – zo werkt het (niet)

Meer balans in je leven. Jij wilt het, ik wil het, we willen het allemaal. Stabiliteit. Je elke dag gelukkig of op zijn minst oké voelen. Je niet te veel laten meeslepen in alles wat er om je heen gebeurt. Dit was een van de dingen die ik voor me zag aan het einde van mijn reis naar persoonlijke ontwikkeling. (Haha, er was een dag dat ik dacht dat er ooit een einde aan zou komen.)

Onlangs had ik balans gevonden. Jawel. I did it! Geslaagd, dacht ik. Geslaagd voor de test des levens. Ook al gebeuren er allemaal moeilijke dingen om me heen, ik blijf blij en dankbaar en dicht bij mezelf. Het is me gelukt. Ik voelde me trots.

I’m unfazed by anything

Dus ik deed er alles aan om dit gevoel vast te houden. Heerlijk voor ego. I’m unfazed by anything. Ik blijf lekker in mijn bubbel rondzweven en raak dit bewustzijn never nooit meer kwijt. Echt waar. Het gaat nog steeds goed. Tuurlijk zijn dingen soms moeilijk, maar met mij gaat het goed, want ik sta er los van. Helemaal los. Echt.

Dit is balans niet

Word je al ongemakkelijk? Voelt niet heel relaxed, toch? Dat is het ook niet. Dus even een reminder aan iedereen die zich hierin herkent: balans is geen onverwoestbare pilaar zijn in de ergste storm; het is niet koppig blijven vasthouden aan een goed gevoel ondanks wat er ook gebeurt. Balans is niet alleen maar up – duh – balans is ook down.

Balans in een grafiek

Als je het in een grafiek zou moeten tekenen, is balans als een golf. Op en neer. Soms wat meer op en dan wat meer neer. Soms wat langer een rechte lijn en soms schiet hij juist heel snel heen en weer. Waar we vanaf willen, is iets dat niet meer te volgen is. Een kriskrastekening waar geen enkele rode draad in te ontdekken is. Want die rode draad: dat ben jij.

Meer balans in je leven zonder down?

Het gevaar zit hem erin dat je jezelf gaat vertellen dat iemand die in balans is geen downs meer heeft. De ups en middenstukken zijn wel toegestaan. Maar lief mens, dan moeten de downs er toch zijn om er een balans van te kunnen maken? Wat is een up nou werkelijk zonder down? En waar vliegt die rode draad dan ergens?

Vergeet niet mens te zijn

Dus, ik ben nu druk bezig met loslaten en stoppen met ertegen vechten dat ik me soms gewoon even kut voel. Want dat mag. Dat moet zelfs. Je hebt het nodig. Je leert ervan. Je ups hebben meer waarde. En ook niet onbelangrijk: je kunt weer voelen dat je mens bent. Mens-zijn is zoiets moois. Je kunt de geweldige, fijne dingen niet voelen, als je de nare dingen niet net zo goed kunt toelaten.

Een dipje haalt je niet zomaar uit balans

Dat je huilt, of een keer chagrijnig bent of even geen zin hebt om aan de dag te beginnen, betekent niet dat je uit balans bent. Mocht je maandenlang niets anders voelen, dan is het tijd om er eens naar te kijken. Maar verdriet (en frustratie en boosheid en teleurstelling) hoort bij die balans.

Je bent een boom

Balans is meewaaien. We denken en hopen dat balans is als de stam van een boom – hoe hard het ook waait, wij blijven stevig staan. We zijn bang dat we voor altijd de takken en bladeren zullen zijn die alle kanten op waaien, breken en vallen. Maar het punt is: je bent de hele boom. Je beweegt mee; soms wat meer, soms wat minder. Maar je stam staat altijd daar. De ene keer kun je met je aandacht bij de stam zijn en je superstevig voelen. En de andere keer word je afgeleid door de takken en bladeren die wild en onheilspellende alle kanten op gaan en word je misschien zelfs opgeslokt door de angst dat ze breken.

Balans is het allemaal

Balans is dat je het allemaal kunt voelen. De verfrissende regen op je bladeren, de heerlijk warme zonnestralen, vriendelijke sneeuwvlokjes, een zacht briesje én een onweersbui met windstoten van 100 km/h. En naast dit alles voel je ook je wortels diep in de grond.

Dat je blaadjes soms vallen, is het probleem niet. Ertegen vechten wel – dát brengt je uit balans. Het heeft geen zin om je takken samen te binden en zo stijf mogelijk vast te houden. Juist het meebewegen met alle omstandigheden zorgt ervoor dat ze heel blijven – buigen, niet breken.

Beweeg je mee?

2 antwoorden
  1. Naomi
    Naomi zegt:

    Heel mooi gezegd! Mijn huisarts heeft het beeld van de boom ook wel eens gebruikt om uit te leggen hoe het zat. Hij gaf aan dat ik vooral moest werken aan de wortels, dat die stevig in de grond moesten staan. Wand dan kun je inderdaad mee gaan bewegen. Ik moet zeggen dat ik heel graag de downs zou willen overslaan, maar ik realiseerde me pas inderdaad ook dat de ups dan gelijk een stuk minder leuk zijn…Best ingewikkeld eigenlijk;).

    Beantwoorden
    • Shirley
      Shirley zegt:

      Dank je wel! Wat mooi om te horen! En wat een heerlijke realisatie! Als je weet dat de downs zo ook hun nut hebben, zijn ze net wat dragelijker. 😊

      Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *