meer verbinding met anderen

Gouden tip voor meer verbinding met anderen

Ben je bekend met de overlevingstechniek ‘altijd blijven lachen, nooit je zwakte tonen en zeker niet toegeven dat het iets anders dan goed (liefst geweldig) met je gaat’? Vermoed je dat deze je wellicht niet brengt in het leven wat je graag zou willen? Me too.

Ontilbare rugtas

Ik werd vroeger beloond voor de schijn ophouden. Alles zodat mijn moeder mijn pijn maar niet hoefde te zien. Laat je merken dat het niet goed gaat met je, dan ben je mensen tot last. Dus voorkomen, whatever it takes. Ooit was het handig, noodzakelijk zelfs. Maar dat is het allang niet meer. Zoals helaas met veel van die overlevingstechnieken die je in je rugtasje hebt gestopt. En ondertussen loop je te zeulen met een tas even zwaar als 3 wolkenkrabbers.

Het slagveld dat een eetstoornis heet

Rewind terug naar de tijd waarin ik nog druk in gevecht was met mijn eetstoornis. Ik probeerde elke dag zo fatsoenlijk mogelijk te eten en er niets uit te gooien. Mijn succesrate was bij lange na nog geen 100%. Het was dan ook een heel gevoelig onderwerp. En lang niet iedereen wist ervan.

Groen & Gezond

Op dat moment was ik ook bevriend met een meisje dat had besloten hard te gaan afvallen, precies toen ik doorhad waar ik mee bezig was en uit de put begon te klimmen. Met wekenlang alleen maar sapjes drinken, veel sporten en later alleen nog maar groen & gezond eten, viel ze inderdaad keihard af. En good for her! Ze sprak helaas over niets anders meer en kon erg felle opmerkingen maken naar anderen (lees: mij). Haar manier was namelijk de enige juiste.

We moeten praten

Zoals je misschien kunt voorstellen, begon ik onze afspraken wat te minderen. Haar gedrag trok mij de verkeerde kant op en ik was bang voor haar reactie als ik het eerlijk zou vertellen. Maar ze was niet achterlijk en op een dag was ze er klaar mee. We moesten praten.

Ongemakkelijkheid all over. We waren niet zulke goede vriendinnen en ineens kreeg ik het hartkloppingen-bezorgende berichtje ‘ik wil met je praten’. Een uur later stond ze voor de deur. Wel of geen knuffel? Oké een halve. Nope, dat was de slechtste optie. Gauw thee inschenken. Heeel langzaaaam. Uitstellen.

Klotsende oksels

Je verwacht het al. Ik kon niet anders dan de oprechte verklaring geven voor mijn ontwijkende gedrag van de laatste maanden. Met klotsende oksels zat ik daar. En ik brak. Al lange tijd was ik bang voor dit moment en nu moet ik het zeggen terwijl ze ook nog eens boos op me is. Ze zit hier niet om eens gezellig wat begrip voor me te tonen.

Maar haar reactie verbaasde me enorm. Zij brak ook. En toen zaten we samen te huilen en elkaar te troosten. Oké, en onszelf een beetje uit te lachen. We besloten dat we vaker opener moesten zijn.

Maak ruimte voor kwetsbaarheid

Als jij het achterste van je tong laat zien (wat er trouwens supervreemd uit zou zien), dan maak jij ook ruimte voor de kwetsbaarheid van de ander. Hoe bang je ook bent, als de persoon het waard is, laat je muurtjes eventjes een heel klein beetje zakken. En het zal je verbazen wat jullie van elkaar zien en leren.

Eind goed, al goed?

Hoe onze vriendschap nu is? Na het momentje nader tot elkaar gekomen te zijn, kwam ik erachter dat ik toch niet echt de behoefte voelde om bevriend te zijn met iemand waarbij het me 3 nachten slaap en 5 bussen deo kost om eerlijk te zeggen dat het slecht met me gaat. Maar hee, niet alle verhalen kunnen een happy end hebben. Zolang je maar snapt wat de boodschap is.

Geef de mensen die het verdienen de kans om iets dichterbij te komen. Er kunnen echt prachtige dingen uit komen. Vertrouw op je intuïtie: misschien moet je niet de zwerver om de hoek hiervoor uitzoeken. En dan pakt het altijd beter uit dan je nachtmerries je vertellen.

2 antwoorden
  1. Ramon de Jong
    Ramon de Jong zegt:

    Super artikel! Ik merk vaak als man zijnde dat vriendschappen onderling ook erg lastig zijn. Als je ze te vriend wilt houden en mee moeten praten over sommige onderwerpen die ik niet interresant vind. Zeker als je merkt dat ze wel graag zouden willen praten over hun gevoel, maar het niet drurven. Zelf vind ik dat heerlijk om daarover te praten, maar velen schamen zich daarvoor misschien. Soms merk ik dat ik me dan te veel moeten aanpassen. Ik vind het jammer dat je ziet dat het er wel inzit, maar niet uitkomt. Alleen bij 1 op 1 gesprekken kan ik het er soms uit trekken. Niet alles hoeft alleen maar cool en gaaf te zijn vind ik. Ik ben voor meer diepgang!

    Beantwoorden
    • Shirley
      Shirley zegt:

      Hi Ramon, bedankt voor het delen! Schaamte kan zeker een rol spelen, maar soms is het simpelweg een kwestie van het ‘niet gewend zijn’. Weinig kinderen wordt geleerd dat kwetsbaarheid oké is, en zeker jongens krijgen vrijwel niets anders te horen dan dat ze sterk moeten zijn. Niets is natuurlijk sterker dan open zijn over wat je denkt en/of voelt. Maar het is ook doodeng. Jij voelt wat er allemaal onder de ijsberg speelt bij vrienden en dat kan heel vermoeiend zijn. Aan jou de keuze hoeveel energie je wilt steken in het ‘eruit trekken’. Is de vriendschap ook waardevol voor je als het wat meer aan de oppervlakte blijft? Of is het tijd om los te laten? Stiekem weet je het wel 🙂

      Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *