mijn lichaam accepteren

Mijn lichaam leren accepteren

Het begon met onze geiser.

Dat afgrijselijke ding dat er telkens weken achter elkaar voor zorgt dat we maar één minuut warm kunnen douchen, omdat hij daarna afslaat. Dan mag je heerlijk in je natte nakie naar de keuken lopen waar het raampje altijd verplicht openstaat. Je kunt gezellig even zwaaien naar de buren en ondertussen koukleumend het vlammetje weer aan proberen te krijgen.

Zeer speciale handleiding

De monteur kwam langs (we gaan al richting de 20 monteurs dit jaar) en de moedeloosheid droop van mijn gezicht. Zuchtend met wanhopige ogen keek ik toe terwijl weer de volgende persoon onze geiser uit elkaar schroefde. Onze geiser die, wisten we ondertussen, nogal zijn eigen handleiding had.

De monteur begreep mijn zorgen en vergeleek het met zijn auto. ‘Als ik in korte tijd al drie keer naar de garage ben geweest met mijn auto, dan vertrouw ik hem daarna ook niet meer.’

Het lichtje ging branden

Ineens begreep ik (yes, mijn brein werkt op een zeer bijzondere manier) hoe ik deze specifieke (en niet al te beste) band met mijn lichaam heb ontwikkeld. Mijn lijf heeft me zo vaak teleurgesteld, zo vaak laten vallen en in de kou laten staan. Het heeft eigenlijk altijd wat gemankeerd en bezorgt mij keer op keer veel pijn – en bijbehorend verdriet vanwege de beperkingen die ik er gratis en voor niks bij krijg.

Haat/liefde

Mijn lijf is onze geiser. Iets waar ik zowel keihard tegenaan wil schoppen als met onmenselijk veel voorzichtigheid wil benaderen. Iets waar ik boos op ben, én bang ben voor het moment dat hij ermee ophoudt. Ik ben dankbaar voor elk moment dat de geiser werkt, tot het iets te lang goed gaat en dan ben ik vooral weer enorm gefrustreerd als het ding weer gaat zeuren. 

You’re the only one I have

Ik weet dat het nooit de beste geiser ever zal zijn. En ik zal elke dag verlangen naar een gewone, fatsoenlijke CV-ketel die logisch werkt zonder rare gebruiksaanwijzing. Maar ik weet ondertussen ook best goed hoe ik ermee om moet gaan en de mankementen zijn steeds sneller weer opgelost.

Beste geiser, ik zou willen dat je beter was in het geiser-zijn, maar je bent nou eenmaal de enige geiser die ik heb. En ik zou niet zonder je kunnen (want dat zou betekenen dat ik met koud water moet douchen).

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *