minder zorgen maken

Minder zorgen maken met behulp van één simpele zin

5 mei 2019, bevrijdingsfestival Utrecht. Met een hamburger half in mijn mond komen er plots allemaal handen naar me toe met namen erbij. De mensen waar ik mee ben, zijn oud-collega’s tegengekomen. Binnen no-time gaan de gesprekken alleen maar over werk en ik sta erbij en kijk ernaar (en vraag me af waarom ik nou nog steeds niet aan mijn elevator pitch heb gewerkt).

De onzekerheid kickt in

Ik voel me klein en probeer iedereen wijs te maken dat ik het supergezellig heb in m’n eentje met mijn handen op mijn rug een beetje meebewegend met de muziek terwijl ik keihard aan de radertjes in m’n hoofd draai in de hoop dat er een goede anekdote uit komt rollen.

Stap 1: mijn oude patroon doorbreken

Deze keer wilde ik niet doen wat ik altijd doe in dit soort ongemakkelijke situaties – vriendelijk blijven lachen en wachten tot het voorbij is – en vroeg ik mezelf af: ‘Wat brengt mij op dit moment de meeste zelfliefde?’ Het antwoord was simpel: wegwezen! Dus ik ging drankjes halen en was trots op het feit dat ik mijn oude patroon had weten te doorbreken.

De angst om er niet bij te horen

Het trotse gevoel vertrok helaas net zo snel als de zon en een dikke regenbui landde op mijn hoofd. Bij de sangriabar begon het gepieker. Wat moet ik doen als ik weer terug ben? Hoe laat je mensen bescheiden weten dat je best leuk en interessant bent? Moet ik gewoon vluchten en pas weer terugkeren als ik als vermist word opgegeven? Ik kwam er niet uit. De angst om er niet bij te horen werd alleen maar groter.

Stap 2: die ene zin herinneren

Gelukkig was daar Elizabeth Gilbert in mijn hoofd die me eraan herinnerde: ‘The thing you are most afraid of already happened.’ Al het pesten, negeren, uitlachen en buitensluiten heb ik al meegemaakt. Het was daar en toen; niet hier en nu.

Het is al gebeurd

Gepieker en zorgen zijn vaak een angst voor herhaling van het verleden. Meestal ben je niet bang om er niet bij te horen, als je nog nooit bent buitengesloten. Meestal ben je niet bang om uitgelachen te worden als je nog nooit bent uitgelachen. Onze angsten voor de toekomst zijn heel vaak gebaseerd op ervaringen uit het verleden. En het goede nieuws is dus: dat ene onwijs nare waar je stiekem zo bang voor bent, ís al gebeurd.

De blauwe plek

Die vroegere ervaring is als een blauwe plek. De nieuwe situatie doet jou denken aan die oude en drukt daarmee op je blauwe plek. Het scheelde zoveel voor mij om het bestaan van die blauwe plek te (h)erkennen. Daardoor kwam de realisatie: ‘Aha, het doet zoveel pijn door die blauwe plek, niet omdat het huidige moment nou echt zo verschrikkelijk is.’

It only gets better

Veel soorten angstgevoelens, zorgen en piekergedachten zijn gebaseerd op een herinnering. Natuurlijk wil je dat ene nooit meer meemaken, maar dat is het nou juist: je hébt het al meegemaakt. Hoe klein is de kans dat je exact zoiets nog een keer meemaakt? Ik schat de kans in elk geval niet groot in dat ik ooit nog huilend van een podium afren na een verschrikkelijk valse noot gezongen te hebben – oh yes I did. Zo gepest als op de basisschool word ik ook echt niet meer en die keer met dat gestotter voor de klas toen ze me gingen uitlachen, zal zich vast ook niet herhalen. In andere woorden: it only gets better.

Minder zorgen maken

Natuurlijk is het geen harde wetenschap en het leven verrast je heus hier en daar nog met ellendigheid, maar die ellendigheid zie je meestal helemaal niet aankomen. Dus ook daarvoor heeft het piekeren geen enkele zin. Door hierbij stil te staan, kun je het gevoel zoveel makkelijker loslaten. Je weet waar het vandaan komt. En je weet ook dat het voor een groot deel losstaat van de huidige situatie. Je kunt weer ademhalen en vooruit kijken i.p.v. terug.

Vraag jezelf eens af wanneer je je zorgen maakt: kan het kloppen dat het ergste eigenlijk al gebeurd is?

(Toen ik terugkwam met de sangria – vol goede moed en bewapend met mijn nieuwe inzichten – was de groep alweer verdwenen. Ik heb dus nog even om die geweldige anekdotes te bedenken.)

2 antwoorden
  1. Naomi
    Naomi zegt:

    Ik herken wel iets van wat je schrijft. Het beeld van de blauwe plek vind ik heel treffend. Maar ik ben ook blij voor je dat de groep snel weer verdwenen was. Toch het makkelijkst.

    Beantwoorden
    • Shirley
      Shirley zegt:

      Wat leuk om te horen, Naomi! Haha, tja, dat was wel zo makkelijk. Maar ik ben ook blij dat ik er weer van geleerd heb (en het met mensen kan delen) en hopelijk lukt het me de volgende keer nóg beter om bij mezelf te blijven – ook binnen zo’n groep. 😀

      Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *