ik ben nergens echt goed in

‘Ik ben nergens echt goed in.’ – Dat hoeft ook niet!

Op mijn 4e heb ik mezelf leren lezen. Als klein meisje kon je me vinden in de bibliotheek of op mijn kamer met een boek in mijn handen. Regelmatig viel ik in slaap met een boek op mijn gezicht. Op mijn 7e ben ik begonnen met het bijhouden van een dagboek en altijd was ik verhalen aan het schrijven met vriendinnen. Ik had een penvriendin en begon nog voor mijn 10e aan mijn eerste boek.

Niet zo gek dus, dat ik ben gaan schrijven. Als ik het zo vertel, was er pretty much niets anders mogelijk voor mij.

Maar wat nou als ik de weggelaten details erbij pak? Mijn passie voor lezen verdween als sneeuw voor de zon toen ik eenmaal op de middelbare school allerlei boeken moest lezen die ik niet vrijwillig had uitgekozen. Een dagboek bijhouden was niet mijn sterkste punt. Het schrijven van brieven en verhalen was rond de middelbare school ook wel zo’n beetje klaar. En dat eerste boek? Die is nooit verder gekomen dan drie bladzijden.

Mindgames en sprookjes

Is het nu nog steeds zo logisch dat ik schrijver ben geworden? Deze zelfde mindgame kan ik uitspelen voor danseres, zangeres, actrice, kapster, dokter en psycholoog. En ik zie het iedereen doen: sprookjes vertellen om de bewandelde weg logisch te laten klinken. ‘Ik was altijd al gefascineerd door cijfertjes,’ aldus meneer de boekhouder.

Verklaren en bewijzen

Lieve mensen, waarom doen we dit? Waarom kijken we terug en moeten we met een prachtig verhaal komen als verklaring voor wie en wat we nu zijn? Waarom moeten we bewijzen dat we het van jongs af aan al wisten?

Nieuwe delen van jezelf ontdekken

De meeste meiden gaan wel een keer op dansles. De meeste jongens proberen voetbal uit. Maar we worden niet allemaal voetballers en danseressen. Zeker als je jong bent, ontdek je telkens weer een nieuw aspect van jezelf. Een nieuwe hobby, interesse of talent. Dat moet onderzocht worden. Soms blijft het hangen en soms ga je vrolijk door met de volgende.

Keuzes

Op een gegeven moment kies je ervoor, bewust of onbewust, om één van je ‘talenten’ te gaan ontwikkelen. Hier worden we ook in aangemoedigd; uitblinken in één ding is beter dan goed zijn in een heleboel. Blijkbaar. Maar wat was er gebeurd als we voor iets anders hadden gekozen? Of als we niet hadden gekozen?

Simpelweg een jeugd

Als jij terugkijkt naar alles wat je in je jeugd deed en leuk vond: hoeveel daarvan doe je nu nog? Niet zozeer voor je werk, maar voor je ontspanning? En waarom ben je gestopt? Niet genoeg talent? Geen potentie voor een baan?

Boven alles een mens

Ik ben, net als jij, niet één ding. Ik ben geen schrijver omdat ik dat net even wat meer doe dan de rest. Ik ben geen schrijver omdat ik daar mijn brood mee verdien (I wish). Ik ben Shirley. Ik ben een mens. Zo compleet en complex als je ze maar krijgen kunt. Een mens met meerdere interesses die ik elke dag opnieuw rangschik naar prioriteit.

Veilig of gelukkig?

Vandaag ben ik schrijver, misschien ben ik morgen wel weer student en blijk ik over 10 jaar toch ineens psycholoog geworden te zijn. Who knows? En waarom zouden we het willen weten? Waarom zouden we ons willen vastleggen? Omdat het veilig is? Omdat we dan niet meer na hoeven te denken? Is dat geluk?

Neem vandaag eens de tijd om terug te gaan naar alle dingen die je leuk hebt gevonden in je leven. En kijk of je iets tegenkomt waar je hart een sprongetje van maakt. Probeer dat in zo’n jasje te gieten dat je er nu iets mee kunt en ga het doen. Je hoeft er niet je levenswerk van te maken, maar maak ook alsjeblieft niet van alleen je werk je leven.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *