op het ergste voorbereiden

Je op het ergste voorbereiden werkt averechts

Betrap jij jezelf er ook weleens op dat je in gedachten scenario’s afspeelt waarin jouw wereld vergaat? Je krijgt ruzie met je beste vriendin, je partner dumpt je, je belandt in het ziekenhuis, je moeder overlijdt. Het is niet het standaard gepieker over een examen niet halen of niet aangenomen worden bij die ene baan. Ik heb het ook niet over die dromen waarin je ineens in je nakie staat voor een groep mensen of in je broek plast (en dan wakker wordt in een nat bed; het overkomt ons allemaal een keertje).

Ondankbaar kreng

Het gebeurt niet zo bewust als piekeren en niet zo onbewust als dromen. En het slaat toe op de gekste momenten. Weet je nu wat ik bedoel? Ja dat, dat hebben we allemaal en we denken allemaal de enige te zijn.

Ten minste, dat dacht ik zeker. En ik dacht vooral een ondankbaar kreng te zijn, want het gebeurde vaak op momenten dat er helemaal niets aan de hand was. Eigenlijk ging het juist allemaal best wel goed. Onder de douche, op de fiets, in bed. Niets te klagen en toch die vlagen van what if. En dat niets te klagen hebben, dát is de overeenkomstige factor hier.

Een goede voorbereiding is het halve werk

Volgens Brené Brown zijn we op dat moment onszelf aan het voorbereiden op tragedies. We oefenen die vreselijke gebeurtenissen in ons hoofd in de hoop het te kunnen gebruiken als zelfbescherming wanneer we dat nodig hebben. Maar net als wanneer je je voorbereid op dat ene moeilijke gesprek: het gaat nooit zoals je denkt en je moet altijd op het laatste moment nog wat improviseren. Toch willen we ons voorbereiden. Want de klap komt dan vast minder hard aan. Of zo.

Living on the edge

Helaas blijkt het tegengestelde waar te zijn. Het beschermt ons helemaal nergens tegen. Behalve tegen echt gelukkig zijn. Er is geen gevoel enger dan geluk; het is de moeilijkste emotie om te voelen. Waarom? Omdat veel mensen geluk door gebeurtenissen in hun leven zijn gaan benaderen met puur wantrouwen. Je moet je diep kwetsbaar opstellen om dit te kunnen voelen en daar hebben de meesten van ons toch niet zo heel veel zin in. ‘Ik doe het wel met wat minder geluk, het risico is me te groot. Als ik het echt toelaat, dan overleef ik het niet als het misgaat.’

Afleren die handel!

Dit is een van de schilden tegen kwetsbaarheid die in De Kracht van Kwetsbaarheid worden genoemd. Het overkomt ons allemaal weleens. Dit hebben we nou eenmaal geleerd als de veilige optie. Maar nu is het tijd om het af te leren.

Dankbaarheid beoefenen

Op het moment dat je de beelden voor je ziet afspelen of je rot voelt door de angst voor het verliezen van dit geweldige gevoel, is dit vanaf nu het seintje om te stoppen waar je mee bezig bent en even bewust dankbaar te zijn. Even stilstaan. Dit beangstigende gevoel is niet meer dan een geheugensteuntje.

Zeg tegen jezelf (in je hoofd of hardop, ligt eraan of je bereid bent in het gesticht te belanden hiervoor): ik voel me kwetsbaar, omdat (vul in). Maar dat geeft niet, het is oké. Ik ben heel dankbaar voor (vul in).

Je hebt het juist nodig

En dan nog iets. Ja, ik was nog niet klaar. Brown had nog een nieuwtje voor ons. Het geluksgevoel toelaten en je zo kwetsbaar opstellen, brengt je uiteindelijk juist de kracht die je nodig hebt om een eventuele ramp aan te kunnen. Het is precies omgekeerd van wat we dachten.

Laten we onze angst voor geluk omdraaien naar dankbaarheid. Door de angst te erkennen kan je geluksgevoel lekker blijven stromen en kun je er volop van genieten. Het is de enige manier om op te laden mocht je angst toch ooit werkelijkheid worden.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *