Wanneer verliezen voelt als winnen

Ik heb verloren, maar zo voelt het niet. Door te verliezen voelt het juist alsof ik gewonnen heb. Klinkt cryptisch, hè? Ik zal even stoppen met bijdehand doen en het gewoon uitleggen zoals een fatsoenlijk persoon zou doen.

Als je mijn blog volgt, weet je dat ik mee heb gedaan aan een grote schrijfwedstrijd. Zo niet, dan weet je het nu en mag je nog even gauw mijn website in je favorieten zetten – no pressure at all. Anyway, ik heb meegedaan. En ik ben niet in de prijzen gevallen.

De teleurstelling was de overwinning

Dat was even een teleurstelling. Logisch, zul je denken. Maar dat vond ik niet. Het is een teleurstelling, omdat ik oprecht dacht dat ik kans maakte. En dat is voor mij de overwinning of a lifetime.

Het bevestigt wat je al dacht

Vorig jaar deed ik ook mee en wist ik dat ik geen kans maakte. Ik deed het puur voor de oefening en uitdaging. De uitslag voelde dus ook rustig en oké – het bevestigde wat ik al dacht.

Altijd dezelfde veilige plek

Dat is wat er nu anders is. Meestal ben ik op zoek naar de bevestiging dat ik dingen niet kan. Dat ik ergens niet goed in ben. En zo bleef ik altijd op dezelfde saaie, veilige plek hangen. Zo heb ik ook veel te vaak dingen niet geprobeerd en ergens niet aan mee gedaan, omdat ik mijn buik vol had van de bevestigingen van mijn onkunde.

Daarom voel ik me een winnaar

Dit is waarom ik me vandaag een winnaar voel. Ik ben teleurgesteld. Ik was (ben) trots. En ik kan niet wachten tot ik het volgende verhaal schrijf waarvan ik denk dat ik kans maak op de hoofdprijs.

Zoek het juiste en je zult het vinden

Voor het eerst zocht ik naar een positieve bevestiging. Ik hoopte op de bevestiging van mijn kunnen. En weet je wat dat betekent? Vooruitgang. Heel veel vooruitgang. Want ik ben op zoek naar licht, naar liefde, naar vertrouwen. En nu ik het juiste zoek, zal ik het vanzelf vinden.

Ik ben pas net begonnen

Natuurlijk blijf ik realistisch. Dit was het eerste stuk fictie dat ik ooit heb geschreven. Ik ben pas net begonnen. Ik weet dat er honderden, duizenden mensen beter zijn dan ik. Maar ik heb voor het eerst het gevoel dat ik iets kan. Ik heb mezelf bewezen dat ik het kan. Want als ik één keer iets kan schrijven waar ik trots op ben, dan kan ik dat heus een tweede keer.

Genoeg

Dus hier sta ik weer, achter mijn laptopje. Wetend dat er sinds kort iets is wat niemand meer van me af kan pakken: ik geloof in mezelf. Een beetje dan. Genoeg om vol te houden. Genoeg om door te zetten. Genoeg om een teleurstelling als overwinning te zien. Genoeg.

Naar welke bevestiging ben jij (onbewust) op zoek?

Ps. Fun fact: deze blogpost heb ik geschreven op een dag waarop ik door miscommunicatie dacht te weten dat ik geen kans meer maakte op de winst. Truth is: dat kan nog steeds. Ik maak nog evenveel kans als voor het schrijven van deze blogpost. Maar ik ben erg dankbaar voor deze vergissing. Het heeft me een prachtig inzicht gebracht.

4 antwoorden
  1. Justinr
    Justinr zegt:

    Je bent een echte doorzeter en schrijft puur vanuit je hart. Ik vind het bijzonder inspirerend om te lezen hoe je jezelf weer positief in het leven zet en gelooft in jezelf, al het gelukt begint bij je eigen perceptie.Ik lees met plezier naar jou blogs! Kus je schoonzus?

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *