zelfkritiek loslaten

Zelfkritiek loslaten met behulp van zelfcompassie

Zelfkritiek is mijn go-to reactie op vrijwel alles. Alles wat niet perfect aan mijn eisen voldoet. And that’s a lot.

Ben ik kortaf tegen iemand? Zelfkritiek. Ben ik niet productief genoeg? Zelfkritiek. Eet ik ‘te veel’? Zelfkritiek. Ik lijk te denken dat ik hiermee mezelf kan veranderen. Maar ik besef blijkbaar niet dat ik dit al mijn hele leven doe en er tot nu toe nog niet echt iets veranderd is.

Boos om het boos zijn

Het is een vicieuze cirkel. Je hebt een reden om boos te zijn op jezelf. Je hebt wel door dat je onaardig doet, en weet stiekem wel dat dit niet goed is, dus dat geeft je nog een extra reden om boos te zijn. Ondertussen neem je het jezelf ook kwalijk dat hetgeen waar je in eerste instantie boos om was, alleen maar erger wordt. Zelfkritiek kan heel verlammend werken.

Stop zelfkritiek te bestrijden met zelfkritiek

Om te beginnen kun je jezelf compassie gaan geven voor de pijn die alle zelfkritiek aanricht. In plaats van zelfkritiek te bestrijden met zelfkritiek. Probeer de hele actie van het jezelf die kritiek geven even los te laten en je alleen te concentreren op wat het met je doet dat je jezelf zo veroordeelt. Dat voelt niet fijn en daarom verdien je compassie.

Fake it ‘till you make it

Dit klinkt nu redelijk simpel, maar in de praktijk is het toch wel even flink aanpoten. Op het moment dat je juist zo boos op jezelf bent, om welke reden dan ook, moet je ineens jezelf gaan zitten troosten. Terwijl daar juist het probleem zit. Op dat moment vind je jezelf te lui, dik, vervelend om iets liefs te verdienen. De eerste paar keer dat je dit probeert, voel je je waarschijnlijk vrij belachelijk. En je hoeft het ook echt niet meteen te menen. Fake it ‘till you make it werkt hierbij fantastisch.

Wat zou een vriend(in) nu zeggen?

Wanneer dit enigszins lukt is de volgende stap een andere manier bedenken om jezelf te motiveren. Eentje die wat vriendelijker en zorgzamer is, als het even kan. Vraag jezelf af: hoe zou een loving persoon mij proberen aan te moedigen? Heb je een goede vriend(in) die jou hierin kan steunen? Wat zou hij/zij tegen jou zeggen? Bedenk een bemoedigende boodschap die jou het beste kan helpen en ga deze toepassen.

In haalbare stukjes hakken

Je kunt het ook in stapjes doen. Eerst bedenken wat een lieve vriend(in) tegen iemand anders zou zeggen. Dan wat diegene tegen jou zou zeggen. Daarna misschien wat jij tegen die vriend(in) zou zeggen als de rollen omgedraaid waren. Het komt nu al vanuit jou. De laatste stap om het tegen jezelf te zeggen is dan een heel stuk dichterbij.

In de toekomst

De volgende keren (helaas, het is niet ineens over) dat je kritiek levert op jezelf, kun je deze 2 stappen doorlopen. Compassie geven voor de pijn en daarna het op de vriendelijkere manier nog eens proberen.

Dit kan een vrij lang proces zijn, gun jezelf die tijd. Inzien hoe pijnlijk die kwetsende woorden naar jezelf zijn, is al een hele mooie stap. En zodra deze oefening je ook maar deels lukt, ga je het profijt ervan al merken.

Angst verlamt, liefde motiveert.

2 antwoorden
  1. Jeroen
    Jeroen zegt:

    Pfff; zelf heb ik altijd zoveel zelfkritiek en het maakt me alleen maar nog meer onzeker.
    Ik ben bijvoorbeeld veel te meegaand en pleaserig en durf te weinig tegengas te geven en grenzen duidelijk en tijdig aan te geven.
    Daar baal ik wel van en dat is iets wat ik toch graag zou willen veranderen.
    Ik ben goed in het analyseren van problemen, maar echte daadwerkelijke veranderingen pas ik veel te weinig toe (is ook weer zelfkritiek; hihi).

    Beantwoorden
    • Shirley
      Shirley zegt:

      Een goed ontwikkeld analytisch vermogen is iets om heel dankbaar voor te zijn – daar kun je veel mooie dingen mee! Helaas kun je er inderdaad ook goed jezelf op allerlei verschillende manieren dwars mee zitten. Heel herkenbaar. Je komt in een vicieuze cirkel terecht. Achter zelfkritiek schuilt vaak de angst om niet goed genoeg te zijn. Wat nou als je je vanuit liefde (of anders eerst vanuit compassie) gaat proberen te bewegen i.p.v. uit angst?

      Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *