zelfvertrouwen ontwikkelen

Zelfvertrouwen ontwikkelen – de eerste stap naar alles

Zelfvertrouwen is zo’n woord dat veel te vaak gebruikt is en zijn waarde volledig is verloren. Toch is het heel speciaal – vertrouwen op jezelf. Geloven dat je iets kunt. En dat is nou precies wat in de weg staat tussen jou en het bereiken van datgene wat er nu in je hart brandt: een tekort aan zelfvertrouwen.

Zonder genoeg zelfvertrouwen kun je nog zoveel therapieën doorlopen en zelfhulpboeken lezen – niets dringt echt door. De veranderingen blijven niet steken. Al weet je op de letter nauwkeurig wat je moet doen en is de hoeveelheid motivatie die je voelt bijna too much, dan nog steeds lukt het niet om het over een andere boeg te gooien. Die ene gewoonte introduceren, dat ene patroon loslaten of die ene droom bereiken; het lijkt wel onmogelijk. En dat is niet zo gek, want ergens diep vanbinnen ben je er niet helemaal van overtuigd dat je het kunt.

Er was niks mis met mijn koppie

Ooit, zeg twee jaar geleden, was ik erg in de war en voelde het alsof ik aan het verliezen was. Waarvan? Van mezelf? Van het leven? I don’t know. Maar het voelde heel zwaar. Op dat moment zat ik al een tijdje in therapie voor mijn eetstoornis. En kort gezegd: het werkte niet. Niet eens een klein beetje. Niemand die me iets vertelde wat ik niet al wist. Er werd tegen me gepraat alsof ik een klein opstandig kind was die maar niet wilde snappen dat het niet goed is om je eten uit te kotsen. Op zich had ik dat best door. Er was niks mis met mijn koppie, mijn hart/ziel (iets daarzo) was in de war.

Toen ging er een lichtje branden

Elk gesprek riep meer frustratie op. Ik voelde zoveel onbegrip. ‘Denk je dat ik zelf niet weet dat het de bedoeling is dat ik me aan een eetschema houd? Het probleem is dat het me niet lukt. Het probleem ligt dieper. Help me nou!’ Maar niemand kwam me te hulp schieten. Dus ging ik zelf op ontdekkingstocht. In boeken. En daar vond ik precies dat wat ik miste: hoop. Ik las over mensen die veel langer en dieper in een eetstoornis zaten dan ik, en toch herstelden. Eindelijk ging er weer ergens een lichtje branden in die duizelingwekkende duisternis die ik nu al zo lang voelde. Er was hoop. Er zijn mensen die het is gelukt. Misschien kan ik het dan ook?

Therapie haalde mijn zelfvertrouwen omlaag

Nog een jaar ben ik doorgegaan met therapie om er daarna abrupt mee te stoppen. Tijdens elk gesprek dook mijn zelfvertrouwen weer weg onder een berg stenen en was ik hem (haar? het?) weer voor lange tijd kwijt. Sommige therapeuten behandelden me meer als een volwassene dan anderen, maar stuk voor stuk gingen ze ervan uit dat ik het allemaal niet snapte. Het punt was dat ik prima wist hoe ik mezelf moest redden. Alleen brengt dat je nergens als je niet gelooft dat je het kunt. Ik bleef dezelfde oplossingen voorgeschoteld krijgen en ik bleef falen. Want niemand legde me uit waar ik het vertrouwen vandaan moest halen dat het me heel misschien zou lukken.

Zelfvertrouwen ontwikkelen – het begin

Gelukkig waren er op dat moment heel lieve en sterke mensen in mijn leven die me hielpen met dat zelfvertrouwen op te bouwen. Oké, opbouwen is niet het juiste woord. Ik kreeg zelfvertrouwen door mijn strot geduwd en moest wel slikken om weer adem te kunnen halen. Dit op de meest liefdevolle manier mogelijk, natuurlijk. Ik koos ervoor te gaan leven alsof ik als op mezelf vertrouwde. Mijn gedrag veranderde en als vanzelf kreeg ik steeds vaker de bevestiging van dat vertrouwen. En zo is het begonnen.

Bewijs verzamelen

Eind goed, al goed? Kinda. Natuurlijk val je weleens terug, ook weleens wat vaker. Na 23 jaar het ene kunstje, is dat andere kunstje toch een heel stuk moeilijker. Maar hoe vaker ik weer opkrabbel, des te makkelijker het wordt. Want langzaamaan ben ik bewijs aan het verzamelen voor het vertrouwen in mezelf. Het soort bewijs waar ik ook niet meer omheen kan als ik weer eens van mijn wolkje ben gedonderd.

Hoe goed je ook bezig bent met je persoonlijke ontwikkeling, als er ook maar een paar vezels in je lichaam niet geloven dat je het kunt, gaat het niet lukken. Het begint bij zelfvertrouwen ontwikkelen. En dat begint bij faken. De weg naar zelfvertrouwen is een keuze. Het daadwerkelijk ontwikkelen is een proces.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *