terugvallen in oude patronen

Terugvallen in oude patronen – 5 dingen die je moet weten

Je bent op het punt dat het al een tijd lang goed gaat. Wat zeg ik? Goed? Beter, veel beter! Je bent uit die put gekropen, de wonden aan je handen zijn geheeld en je voelt je langzaam sterker worden. Beetje bij beetje merk je dichter bij jezelf te zijn. 

Dat je het licht hebt gezien, betekent niet dat het vanaf nu allemaal goed zal gaan – en dat weet je. Toch geheel onverwacht sta je daar. Volledig verdwaald in het doolhof van je oude patronen. Achter elkaar kom je ze tegen en er lijkt geen einde aan te komen.

Terugvallen in oude patronen – het overkomt de besten

Het teleurgestelde gevoel bekruipt je; het lijkt wel alsof je jezelf al die tijd voor de gek hebt gehouden. Het werd even moeilijk en je bent de draad meteen weer kwijtgeraakt. Dat valse stemmetje vanbinnen glundert van de bevestiging. Je kunt het niet, je doet het niet goed, je bént niet goed.

1. De oude jij is er nog

Natuurlijk weet je ergens wel dat ook dit weer voorbij gaat. Deze put is minder diep dan de vorige. Maar dat verandert niets aan de pijn die het doet om de oude jij weer tegen te komen. Want je weet nu dat die persoon er dus nog is. En dat die persoon ook niet zomaar weg te krijgen is. Het grootste deel van je leven was jij die persoon. En je kunt er pas van loskomen als je je daarbij neerlegt.

2. Het is meestal de druppel

‘Hoe kan dít nou voor een terugval gezorgd hebben?!’ Misschien heb je geen idee wat de aanleiding was, en als je wel een idee hebt is de kans groot dat je hem niet bijzonder genoeg vindt voor deze vervelende ontmoeting met de oude jij. 99 van de 100 keer is het de druppel. Zonder dat je het doorhad, keerden er hier en daar al wat oude patronen terug. Hier en daar lastige situaties en lastige mensen. Telkens leek je het goed op te kunnen vangen. En ineens niet meer.

3. Het doolhof lag allang op de loer

Je was – en bent – ontzettend goed bezig; twijfel daar alsjeblieft niet aan. Het doolhof van je oude patronen lag al die tijd al op de loer. Het doolhof van pijn, verdriet, oude wonden, angsten, twijfels en onzekerheden, frustraties. Jouw oude patronen hebben zich heerlijk tegoed gedaan aan al die beetjes rottigheid. Ze hebben ervan zitten smullen. En toen ze hun buikje helemaal volgegeten hadden, sloegen ze toe.

4. Je hart heeft wat meer tijd nodig

Ondertussen heb je heel veel geleerd; je hebt handvatten verzameld om jezelf uit de put te trekken. En je hoofd weet dit heel goed. Alleen je hart heeft er soms moeite mee om in de duisternis die handvatten terug te vinden. Je hart leert nou eenmaal wat minder snel. Niet zo gek natuurlijk: het is je hart waarop de littekens zitten, niet je hoofd.

5. Geen enkel doolhof is hetzelfde

Je kunt boos worden op jezelf of op het leven. Je kunt teleurgesteld zijn en toegeven aan de patronen. Je kunt een huisje gaan bouwen in het midden van dat doolhof en opgeven ooit de uitgang nog te vinden. Truth is: je zult elke dag/week/maand/jaar weer opnieuw in het doolhof belanden. En het doolhof ziet er elke keer anders uit. Dus je zult dapper moeten zijn. Ondanks het gevoel dat je onder de dekens wilt wegduiken en de wereld uit wilt zetten, zul je toch de energie moeten verzamelen om de uitgang te vinden.

Het wordt niet beter, maar jij wordt sterker

En ook nu, net als de vorige keer, zul je tegen muren aanlopen. Het wordt zwaar. Want de muren zijn door elkaar gehusseld; je kaart van de vorige keer is onbruikbaar. Maar dankzij de voorgaande ke(e)r(en) heb je sterkere benen, meer uithoudingsvermogen en een grotere vindingrijkheid. Je gaat zeker nog vaker terugvallen in oude patronen en je komt er elke keer weer iets sneller uit. Niet omdat je de weg leert kennen, maar omdat je steeds beter snapt hoe doolhoven werken.

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Leave a Reply

Your email address will not be published.